روزه عبادتی استثنایی است که مدد الهی را برایت به ارمغان می‌آورد:

فلو شاهدت عيناك من حســـننا      الذي رأوه لما وليت عنا لغيـرنا

ولو سمعت أُذُناك حُسن خطابنا     خلعت عنك ثياب العُجب و جئتنا

ولو ذقت من طعم المحـبَّة ذرةً      عَذرت الذي أضحى قتيلاً بحبنــا

ولو نسمت من قربنا لك نسمةٌ       لمـُت غريبـاً واشـتياقاً لـقربـنـــا

[ علي بن محمد بن وفاْ ]

«اگر چشمانت زیبایی ما را می‌دیدند، از ما روی نمی‌گرداندی و به سوی دیگری نمی‌رفتی.

هم‌چنین اگر گوش‌هایت نیکویی سخنان ما را می‌شنیدند، لباس غرور را از تن درمی‌آوردی و به سوی ما می‌آمدی.

هم‌چنین اگر ذرّه‌ای از طعم محبت را می‌چشیدی، کسی را که عاشقانه کشته شده بود، سرزنش نمی‌کردی

هم‌چنین اگر نسیمی از قرب ما به تو می‌وزید، غریبانه از اشتیاق به قرب ما می‌مردی.»